Już w lutym 2026 ważny Wyrok TSUE w sprawie WIBOR. Co naprawdę zmieni dla kredytobiorców?

W przestrzeni publicznej coraz częściej pojawiają się informacje dotyczące planowanego na 12 lutego 2026 r. ogłoszenia wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w pierwszej polskiej sprawie odnoszącej się do kredytu złotowego opartego na wskaźniku WIBOR. Doniesienia te budzą naturalne zainteresowanie, a niekiedy również niepokój kredytobiorców. Warto jednak już dziś oddzielić fakty od uproszczeń i jasno wyjaśnić, czego ten wyrok może dotyczyć – oraz czego z całą pewnością nie będzie oznaczał.

Co tak naprawdę rozstrzygnie wyrok TSUE?

Przede wszystkim należy podkreślić, że sprawa rozpoznawana przez TSUE nie dotyczy „legalności WIBOR-u jako takiego” ani nie zmierza do masowego unieważniania umów kredytowych. Trybunał nie rozstrzyga o tym, czy sam wskaźnik jest dopuszczalny w obrocie prawnym. Istota pytania prejudycjalnego sprowadza się do oceny, czy banki należycie wypełniły obowiązki informacyjne wobec konsumentów, w szczególności czy w sposób rzetelny, przejrzysty i zrozumiały wyjaśniały mechanizm oprocentowania oraz ryzyko związane ze zmienną stopą procentową. To rozróżnienie ma kluczowe znaczenie. Ewentualny wyrok TSUE nie będzie „rozwiązaniem systemowym” dla wszystkich kredytobiorców, lecz może wzmocnić standardy ochrony konsumenta w zakresie transparentności umów. Trybunał od lat konsekwentnie podkreśla, że klient banku musi mieć realną możliwość zrozumienia konsekwencji ekonomicznych zawieranej umowy – nie tylko na poziomie formalnym, ale także praktycznym.

Zasady, które może potwierdzić wyrok

Z punktu widzenia kredytobiorców wyrok może potwierdzić kilka istotnych zasad. Po pierwsze, że bank ma obowiązek jasno wyjaśnić, w jaki sposób ustalane jest oprocentowanie i jakie czynniki wpływają na jego zmienność. Po drugie, że konsument powinien być świadomy ryzyka wzrostu rat i jego potencjalnych skutków dla domowego budżetu. Po trzecie wreszcie, że każda umowa kredytowa powinna być oceniana indywidualnie, z uwzględnieniem konkretnej treści dokumentów, sposobu ich przedstawienia klientowi oraz jego sytuacji w chwili zawierania umowy. Nie oznacza to jednak automatycznych konsekwencji w postaci unieważniania umów czy eliminacji WIBOR-u z rynku. Wyrok TSUE nie powtórzy scenariusza znanego z kredytów frankowych, gdzie kluczowe znaczenie miały abuzywne klauzule indeksacyjne. W sprawach WIBOR punkt ciężkości sporu leży gdzie indziej – w sferze obowiązków informacyjnych i transparentności relacji bank–klient.

Praktyczne znaczenie wyroku dla kredytobiorców

W praktyce oznacza to, że po ogłoszeniu wyroku konieczna będzie spokojna, rzeczowa analiza każdej sprawy. Bez medialnych uproszczeń i bez obietnic „szybkich wygranych”. Tylko w części przypadków może otworzyć się realna przestrzeń do dochodzenia roszczeń, a kluczowe znaczenie będą miały konkretne zapisy umowne oraz sposób, w jaki bank komunikował ryzyko zmiennej stopy procentowej.

W Kancelarii Rachelski i Wspólnicy od początku podchodzimy do spraw WIBOR z ostrożnością, ale również z pełną odpowiedzialnością wobec klientów. Po ogłoszeniu wyroku TSUE przeanalizujemy jego treść i konsekwencje, a następnie ocenimy, czy w danej umowie bank wywiązał się ze swoich obowiązków informacyjnych. Każdemu klientowi przedstawimy uczciwą ocenę szans oraz realną strategię dalszych działań – albo jasno powiemy, że w jego przypadku spór nie ma uzasadnienia. Nie sprzedajemy nadziei. Oferujemy rzetelną analizę i indywidualne podejście. Kredyt oparty na WIBOR-ze nie musi oznaczać automatycznego sporu z bankiem, ale też nie powinien być traktowany bezrefleksyjnie. Świadoma decyzja zawsze zaczyna się od wiedzy.

Z artykułu dowiesz się:

• Jakie znaczenie może mieć planowany wyrok TSUE dla kredytobiorców posiadających kredyty oparte na wskaźniku WIBOR.
• Czy wyrok TSUE wpłynie na legalność wskaźnika WIBOR oraz czy może doprowadzić do masowego unieważniania umów kredytowych.
• Jakie obowiązki informacyjne mają banki wobec konsumentów w związku z oprocentowaniem opartym na zmiennej stopie procentowej.
• Dlaczego obowiązek transparentności i rzetelnego informowania klientów jest kluczowy dla oceny umów kredytowych.
• Jakie zasady dotyczące komunikacji ryzyka finansowego z konsumentami mogą zostać potwierdzone w wyroku TSUE.
• Dlaczego każda umowa kredytowa musi być oceniana indywidualnie z uwzględnieniem specyfiki jej zapisów oraz okoliczności jej zawarcia.
• Czy wyrok TSUE może otworzyć nowe możliwości roszczeń dla niektórych kredytobiorców.